Hier is uw uitgeprinte kipfilet! Eet smakelijk!

Villa Flora in Venlo stond gisteren in het teken van de 3D-voedselprint conferentie, met lezingen, demonstraties en diners. Afbeelding: Stefan Koopmans

Droom het, print het, eet het! De 3D Voedselprint Conferentie in Venlo biedt een inspirerend culinair kijkje in de keuken van morgen. Tafelen voor fijnproevers.

Kipfilet in de vorm van een octopus. Gastronomische kunst uit de spuitkop van de 3D-printer. Eerst zorgvuldig opgebouwd in fijne laagjes. Vervolgens gebakken en keurig gegarneerd met sla en toefjes 3D-geprinte geitenkaas. Niet bepaald om je buikje mee rond te eten, maar een gerecht voor de ware fijnproever. De 3D-geprinte hapjes willen vooral wat extra beleving op het bordje bieden. Mateo Blanch, de Spaanse chef met een Michelin-ster, demonstreert in het eendaagse pop-uprestaurant van het van origine Maastrichtse bedrijf byFlow hoe met de precisie van 3D-printers de meest fantastische gerechten kunnen worden bereid. Villa Flora in Venlo heeft, na een voorpremière vorig jaar in Londen, de primeur. Hierna gaat het pop-uprestaurant op tournee om de ‘voedselprint-religie’ wereldwijd te verkondigen.

De 3D-geprinte hapjes willen vooral wat extra beleving op het bordje bieden. 

Het printen van voedsel heeft volgens velen de toekomst. Nina Hoff, samen met haar broertje Floris, vader Frits en familievriendin Jeanine Hendriks mede-eigenaar van byFlow, ziet meerdere toepassingen. In de exclusievere restaurants, als een soort van kunstzinnige creatie tussen de andere gerechten. „Maar het heeft ook grote maatschappelijk voordelen”, legt ze uit. „Bijvoorbeeld voor mensen met kauw- en slikproblemen. Zij krijgen nu vaak een doorgekookt prakje voorgeschoteld of eten dat door de blender is gegaan. Dat is niet appetijtelijk; afgezien nog van de smaak en lage voedingswaarde. 3D-geprint voedsel daarentegen heeft een pasta-achtige eigenschap en is dus goed te eten. Daarnaast behoudt het zijn smaak. Zonodig kun je er per persoon op maat calorieën, voedingsstoffen en extra vitamines aan toevoegen.” Zo ziet Nina Hoff tevens een oplossing van het vraagstuk van ondervoeding bij ouderen.

Zonodig kun je er per persoon op maat calorieën, voedingsstoffen en extra vitamines aan toevoegen.

Het eten komt uit printers van Floris Hoff (FabLab). Hij ontwikkelde en bouwde een betaalbare (2500 euro, ex-btw) en opvouwbare 3Dprinter met verwisselbare koppen om zo verschillende soorten etenswaar te kunnen printen: vlees, groenten, chocola bijvoorbeeld. „Gevriesdroogde groenten en fruit behouden hun mineralen en vitamines. Door er een poeder van te maken en dat te binden met uit roodwier gewonnen agar-agar, ontstaat een geleiachtige massa. Die kan je vervolgens printen. Zo ook kipfilet, gemengd met kruiden. Je download via het internet een ontwerp en print het voedsel voordat het de oven of pan in gaat.” Het lastige van voedsel is dat het veel verschillende structuren heeft. Juist die zijn heel belangrijk in de beleving en herkenning. De vorm is gemakkelijk met een 3D-printer te reconstrueren, met als voordeel dat de vleessubstantie zacht en makkelijk te kauwen is. Voor het optimaliseren van de smaak zoekt byFlow samenwerking met topchefs, onder wie Hans vanWolde. „Er is lange tijd gesleuteld aan de techniek, nu wordt smaak steeds belangrijker.” Nina van Hof beseft dat de wereld nog maar aan het begin staat van de voedselprintrevolutie. Eentje echter die zich razendsnel voltrekt.

Er is lange tijd gesleuteld aan de techniek, nu wordt smaak steeds belangrijker.

Of de 3D-printer ooit de keukenmachine en de snijplank uit de keuken verdringt? De tweede conferentie in Venlo, met tal van professoren, ingenieurs en voedingsdeskundigen, bewijst dat het thema rap aan importantie wint. Zijn voedselcartridges straks net zo normaal als koffiecapsules? Het voedselprinten begon ooit met snoep, koek en pizza. Gisteren serveerde byFlow in Venlo een diner van vijf 3D-geprinte gangen voor zes gasten, zoals carpaccio en guacamole. Het zal nog wel wat jaren duren om van printkunst kookkunst te maken. „Grote voedselbedrijven missen echter de boot als ze niets met de techniek gaan doen.”

Door Frans Dreissen