Eten en drinken

Café De Verleiding in Roermond: Grande dame nog geen femme fatele

Limburg is rijk aan terrassen. Aan de Maas, bij beken, in bossen, in steden en in dorpen op het platteland, overal lokken blije parasols je om halt te houden voor een koele of warme verrassing. Maar er kan er maar één Het Beste Terras van Limburg worden. Jullie, de lezers, meldden massaal jullie favoriete terras aan. Na een eerste stemronde gaan er twintig naar de finale. De komende dagen stellen we ze aan jullie voor.

Wat: Café De Verleiding
Waar: Brugstraat 25, Roermond 


Een boulevard van verlokkingen is de Roerkade in Roermond. Eten en drinken, chillen en flaneren: je kunt het allemaal op de oever van de Roer, die traag door zijn bedding slentert om niks te hoeven missen van het vermaak op de kade. Net als de rivier moet je de oren spitsen om het gekeuvel te kunnen horen. De helft van deze ‘allée de plaisir’ is voor luidruchtige spelbedervers op vier wielen. Het hindert de vele terrastijgers niet.

Na een korte wandeling door de Faubourg Saint Jacques, waar we een flard mediterrane joie de vivre opsnuiven, gaan we de Stenen brug over, die Maria Theresiabrug heet en genoemd is naar de grande dame van het Oostenrijkse rijk, die Roermond deze oversteek schonk. Recht in de armen van de grande dame van de kade, Café de Verleiding. "Laten we maar snel luisteren naar het gebod aan de gevel ‘Gij zult genieten’”, zegt jurylid Jacques, terwijl hij de kaart ontvangt van de ware grande dame van de Verleiding, gastvrouw Daniëlle, die ons met haar kwieke ogen meteen in het vizier had.

Het is niet makkelijk om aan het gebod te gehoorzamen. Het uitzicht op de brug en het water is prachtig, net als de gezelligheid van de vele ‘ons kent ons’-gasten op het terras met de comfortabele stoelen. Maar de kaart biedt weinig echt verleidelijks. "Hadden ze maar de fantasie van Emile Seipfgens, wiens standbeeld opzij van het terras staat. Of het lef van de schavuit Schinderhannes”, fluistert Jacques, terwijl Daniëlle onze drankjes neerzet en wegloopt.

Eigenaardig dat op deze ‘place to be voor Roermonds trots van 40 plus’ Maastrichts gehaktbrood op de kaart staat, en ook nog chips. "Ik dacht dat Roermond zo fier is op zichzelf, dan zet je toch geen gehakt uit Maastricht op je kaart?” ‘schinderhannest’ Jacques. Een magere kaart en een bediening die langzaam ontdooit, toch een topper? Zeker, het terras heeft allure door zijn uitzicht, aankleding en zijn levendige bezoekers. 

+ Comfortabele stoelen met zachte zitjes, sfeer op terras. 
- Weinig originele kaart en veel autoverkeer. 

 

Door Ray Simoen