Eten en drinken

De Bernardushoeve in Voerendaal: groene driesprong, waaier aan keuzes

Limburg is rijk aan terrassen. Aan de Maas, bij beken, in bossen, in steden en in dorpen op het platteland, overal lokken blije parasols je om halt te houden voor een koele of warme verrassing. Maar er kan er maar één Het Beste Terras van Limburg worden. Jullie, de lezers, meldden massaal jullie favoriete terras aan. Na een eerste stemronde gaan er twintig naar de finale. De komende dagen stellen we ze aan jullie voor.

Naam: Herberg De Bernardushoeve
Waar: Mingersborg 20-22, Voerendaal


Kruispunten en driesprongen zijn altijd spannend. In een dialect aan de kust roepen ze dan ‘oemoemenoemoe’- ‘hoe moeten we nu, moeder’?, waarop zij ‘doorzwemmen’ zal antwoorden. Niet in Limburg. Daar bieden kruispunten en driesprongen een uitgelezen kans om een duik te nemen in een glas en bord. Op de driesprong van Wittem, Gulpen en Heerlen ligt Herberg de Bernardushoeve in wat eens het hoogste kerkdorp van Nederland was. Waar ga je zitten? Lastig met zo veel keuze. De herberg in een dubbele carréboerderij beschikt over drie terrassen: eentje op het met sjofele bric-à-brac volgestouwde binnenpleintje, en twee buiten. Een daarvan is een ijsterras en het andere biedt koel en warm mondvermaak.

In een herberg die genoemd is naar de hyperactieve heilige Bernardus, is veel met de handen gevouwen zitten er niet bij. Dat doen de horeca-apostelen van Bernardus ook niet. De herberg is een drukbezocht oord met gasten van heinde en ver. Op de wat kleine parking treffen we nummerplaten aan in alle kleuren en letters. Beschut door parasols kun je genieten van een landschap, waar zelfs verstokte whatsappers stil van worden. "Helaas hebben ze niet het voorbeeld gevolgd van de Gerardushoeve in Epen door een infobord te plaatsen bij dit panorama. Dan weet je welk torentje bij welk dorp hoort", merkt Jacques op. Silvie kijkt als moeder van een actieve peuter blij naar het veldje met speelattracties. Het personeel wordt wat nerveus van de drukte, snelheid gaat nu voor gezelligheid. Borden met spareribs, spiesjes en satés gaan vlot voorbij. Voordat de kaart voor onze neus weggehaald wordt, ziet Jacques dat "er aardig wat Limburgs streeklekkers wordt aangeboden. Moet ook als je op een driesprong van veel leveranciers van regioproducten zit.” Silvie hikt wat tegen de wijnen aan. "De elegante zachte witte Hoeve Nekum heeft een mooi glas. Waarom de huiswijn dan in zo’n plomp glas?" Kiezen blijft lastig.

Door Ray Simoen