Dit artikel is exclusief voor abonnees van De Limburger
Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

Uitgelicht: Uitgeharde levensdruppels

Uitgelicht: Uitgeharde levensdruppels

‘Ik ben niet kapot te krijgen, zelfs niet door zelfmoord. Je zou bijna denken dat ik voorbestemd ben om een groot kunstenaar te worden.’ Foto: Maartje van Berkel

Hij lijkt de vleesgeworden vergeving. Zijn jeugd werd gedomineerd door ruzies, minachting en geweld van zijn ouders. Later kreeg hij een kogel door zijn hoofd, een mes in zijn rug en deed diverse zelfmoordpogingen. Toch leeft Pe(ter) Thomassen (49) niet met verwijten. De kunst werd zijn redding.

Op m’n achtste had ik allebei m’n handen verbrand aan het St. Maartensvuur. Mijn vader flipte helemaal uit. Dat gebeurde wel vaker als hij gedronken had. In zijn ogen was ik eine batteraaf, een onhandelbaar kind. Ik voelde me bij hem altijd waardeloos. Nooit was hij eens blij met me, of trots. Enfin, voor straf moest ik twee bakstenen een uur lang in de lucht houden, tot mijn moeder thuis kwam. Later in het ziekenhuis bleek ik derdegraads verbrandingen te hebben. 

Misbruikt

Zo ...