Zaak dubbele moord Maastricht: ‘Ik zie steeds de zwarte ogen van Osama die ons dood wilde hebben’

Archieffoto: Enas. Ze wilde in december 2017, vanwege steekwonden in haar gezicht, niet herkenbaar op de foto. Afbeelding: John Peters

Huiveringwekkende getuigenissen van nabestaanden van de vermoorde slachtoffers Abbas (46) en Nabila (56) op de tweede dag van het proces tegen Osama I. Zij willen antwoorden op de vraag waarom de Syriër Osama I. (38) hen doodstak. Ze geloven niet in het geheugenverlies van Osama.

Dochter Enas, die haar moeder Nabila wilde beschermen tegen het geweld van Osama, maar zelf werd opengesneden.

,,Wat doe je? Waarom steek je mama? Osama schreeuwde: ‘waar is hij’ en bleef in steken op mijn lichaam. Ik had niks om me te verdedigen en wilde mijn mama beschermen. Toen kwam hij met een mes op me af, in mijn gezicht. Ze hebben me buiten gevonden, hoe ik daar ben gekomen, weet ik niet meer. Dat kan ik mij niet meer herinneren. In ziekenhuis kwam de arts, hij heeft me verteld dat mama was overleden. Ik heb geen mama meer. Ik kon dit niet geloven. Ik moest met eigen ogen zien, ik mocht haar niet zien. Ik werd vreselijk boos. Ik wilde toch alleen maar mijn mama zien? Mijn lieve mama.”

Levenslang

Ze schetst het leven van een gelukkig gezin, dat na de dood van twee broers in de burgeroorlog in Syrië, vluchtte op zoek naar democratie en veiligheid. En een leven dat compleet is verwoest, toen I. op 14 december 2017 toesloeg. ,,Ik zie steeds de zwarte ogen van Osama die ons dood wilde hebben.” Ze vraagt de rechtbank I. levenslange gevangenisstraf op te leggen.

Echtgenoot van Nabila, Ahmad (Abou Anas) die vertelt dat hij niet gelooft dat Osama een verwarde, verslaafde man was die niet wist wat hij deed maar een getrainde moordenaar die in Raqqa heeft geleerd te doden.

,,Iemand die zeer dorstig is naar bloed van onschuldige mensen. Hoe valt anders te verklaren dat een onschuldige vrouw en een man zijn vermoord? Het is iemand die zeer geoefend is in het plegen van onrecht met voorbedachten rade. We hadden nooit verwacht geconfronteerd te worden met zulk onrecht. Er is een enorme bliksem neergedaald op de leden van twee families. Deze misdaad gaat niet alleen over het lichamelijk doden van een man en een vrouw, maar ook het doden van twee complete families. Die de zin van het leven en levensgeluk, het toekomstperspectief totaal is vernietigd.”

Lees hier de volledige verklaring van Enas

,,Deze dag ga ik niet vergeten. Dat ik mijn vrouw en mijn dochter op de grond heb gezien. Ze zaten onder het bloed. We konden niet meteen helpen, dat heeft de politie ons verboden. Een uur te laat kwam de ambulance. De menselijkheid gaat boven de regels. Ik ben mijn buurman dankbaar. Hij heeft mijn dochter gered. Maar wat is de reden van Osama? Wij hebben hem ontvangen. Ik snap het niet. Ik wil graag weten, wat is de reden?”

Zaak dubbele moord Maastricht: ‘Ik zie steeds de zwarte ogen van Osama die ons dood wilde hebben’
Rechtbanktekening van de echtgenoot en vader van het slachtoffer. Foto: Rob Klein Goldewijk

Leugens

Een moeder die haar zonen moet vertellen dat hun vader Abbas er niet meer is. Vermoord. Door een vriend. Ze is niet in staat het hen zelf te vertellen en moet vrienden vragen het nieuws te brengen.

,,Vertel ons, waarom heb je het gedaan. Gisteren (red. maandag), tijdens de eerste dag van het proces, hoorde ik alleen maar leugens en tegenstrijdigheden. Als je zelf familieleden hebt verloren, waarom doe je ons dat dan aan? Als het was uit zelfverdediging, waarom heb je dan zo vaak gestoken?”

Osama heeft dan al lang zijn handen tegen zijn oren. Hij wil het niet horen. Desondanks beveelt de rechtbank de tolk te blijven vertalen. De verdachte moet kennis kunnen nemen van wat de slachtoffers te vertellen hebben.

Beschaafde familie

Bilal, de oudste zoon van Nabila vertelt dat hij uit een intellectuele en beschaafde familie komt. “Wij houden er niet van een ander onrecht aan te doen. Ons werd verteld dat een man met een mes onze woning is binnengevallen. Mijn vader en ik zijn er haastig naar toe gegaan. Ik was er als eerste. Ik zag mijn zus en mijn moeder, liggend op de grond. Bloedend. Het was een gruwelijk beeld. Veel moeilijker dan u kunt bedenken. Dat beeld heeft mijn pijn en verdriet vergroot. De politie heeft mij toen tegengehouden hen te helpen en te vervoeren naar het ziekenhuis. We hebben gesmeekt bij de politie om te ambulance snel te laten komen. Echter dat is niet gebeurd. Mijn moeder bleef op de grond liggen, levend. Ze is op de grond gestorven, bloedend. Toen ik in eerste instantie was gearriveerd bij mijn moeder, was er nog een hartslag.

Momenteel heb ik geen leven meer, geen toekomst meer. En dit, dit is het bloed van mijn moeder. Dit is de kleding die ik droeg toen ik mijn moeder probeerde te helpen.” Hij toont een broek en shirt. “De politie heeft mij tegengehouden, heeft mij geslagen. Ik werd aangevallen door honden. Waarom? Hetgeen wat Osama zegt, wijst er voor honderd procent op dat het geen gestoorde man is. Wie dat wel denkt, zal zelf gestoord zijn. Osama moet sterven, Osama moet sterven.”

Zaak dubbele moord Maastricht: ‘Ik zie steeds de zwarte ogen van Osama die ons dood wilde hebben’
Foto: Rob Klein Goldewijk

Gevlucht voor angst

Dochter Tiffany van buurman Jack die Enas te hulp schoot tijdens de steekpartij, leest de slachtofferverklaring voor met haar vader naast zich. Ze hebben het huis, waar ze lief en leed deelden en hun kinderen groot brachten, verlaten. Gevlucht voor de onrust en angst. Voor wat zich recht voor hun ogen heeft afgespeeld. Dat alles door één man.

“De man die drie gezinnen verwoest heeft. Waarom, vraag je je af. Ik heb oog in oog gestaan met deze dader. Ik heb Enas nog kunnen redden van deze dader, maar voor moeder was ik helaas te laat. Als ik niets had gedaan, daar ben ik zeker van, was Enas ook gedood. Ook ik ben door het oog van de naald gekropen. Wij zijn allemaal hier, afwachtend wat de uitspraak van deze rechtbank zal zijn. Ondertussen zitten wij met levenslang.”

De verklaring van Enas is voorgelezen door haar advocaat Selçuk Ikiz. De verklaring van de weduwe van Abbas werd voorgelezen door haar advocaat Floor Oehlen. De weduwe volgt de zaak in een aparte zaal, ze wenst niet geconfronteerd te worden met de verdachte.

Lees ook:Doodsangst in eigen huis: ‘Kom snel, we worden vermoord’

Zaak dubbele moord Maastricht: ‘Ik zie steeds de zwarte ogen van Osama die ons dood wilde hebben’
Rechtbanktekening van Enas en haar advocaat Foto: Rob Klein Goldewijk

Advocaat Vasken Sarkis leest de verklaringen van een vader en zoon uit de Joseph Postmesstraat voor, die eerste hulp verleenden bij Nabila, Enas en buurman Jack.

“Wanneer ik mensen hard hoor praten of ruzie maken in vreemde taal, komt dat gevoel van angst weer terug. Jack en Mandy, goede vrienden, zijn door de gebeurtenissen verhuisd. Als we de mogelijkheid krijgen, wil ik ook verhuizen. Ik voel me hier niet meer thuis.”

Gruwelen

De zoon beschrijft, tot in detail, de gruwelen die hij heeft gezien die avond. Hoe hij probeerde toe te passen wat hij in een cursus bedrijfshulpverlening had geleerd. Hoe hij voelde of Nabila nog leefde, hoe hij reanimatie startte. “Toen maakte ik een keuze die ik nooit hoopte te maken. Ik gaf op. Een stemmetje in mijn hoofd zei: het is te laat. Mijn hart ging te keer, ik voelde me machteloos.” Hij vertelt over de chaos die uitbrak toen familieleden ter plekke kwamen, het geschreeuw, agressie die zich tegen de politie keerde en hoe zeer de situatie niet onder controle was. “Het leek wel een oorlogsfilm.”

“Ik rij er iedere dag langs. Het huis staat leeg. Ik ben blij als we naar een nieuwe woonplek kunnen verhuizen. We voelen ons niet meer thuis. Onlangs was er weer een schietpartij, bij ons achter het huis. In het nieuws lijkt het ver weg. Eenmaal meegemaakt, wordt het nooit meer hetzelfde.”

Door Johan van de Beek en Claire van Dyck