Jeanne (73) uit Nederweert stierf nadat ze moest uitwijken voor een vuilniswagen

Slachtoffer nummer 40 Jeanne Heynen-Kessels Afbeelding: Rob Klein Goldewijk

Jeanne Heynen-Kessels (73) uit Nederweert verloor vorig jaar het leven toen ze met haar man Frans aan het fietsen was. Het stel moest plots uitwijken voor een vuilniswagen en viel. Die klap werd Jeanne fataal. Sindsdien staat het leven van Frans op zijn kop.

Luister naar het verhaal:

Ze heeft zojuist sinterklaasinkopen gedaan. Nu wil ze nog even met haar man naar Intratuin. Een meubelhondje kopen om de zware planten thuis te kunnen verplaatsen. Jeanne Heynen-Kessels (73) en haar even oude man Frans wonen net een jaar in een ander huis. In het begin moest Jeanne wennen aan de nieuwe plek, maar inmiddels is ze er gelukkig. Omdat de zon schijnt, pakken ze de fiets. Zoals ze zo vaak doen. Met hun e-bikes hebben ze dit jaar al 8000 kilometer gereden.

Het tweetal nadert om 11.24 uur de Moesemanstraat in Nederweert, een paar honderd meter van huis. Van rechts komt een vuilniswagen, die op weg is naar de friettent om oud frituurvet op te halen. Hij ziet het echtpaar op de voorrangsweg over het hoofd. Jeanne en Frans moeten uitwijken en vallen. Jeanne slaat met haar hoofd tegen het asfalt en raakt buiten bewustzijn. Frans heeft niet meer dan een paar schrammen. De vuilniswagen rijdt nietsvermoedend door.

Een poosje zit Frans met zijn vrouw in de armen op het kruispunt. Haar lichaam tegen zijn borst gedrukt. Een traumahelikopter neemt haar mee naar het ziekenhuis in Nijmegen, waar ze een week later overlijdt.

Jeanne (73) uit Nederweert stierf nadat ze moest uitwijken voor een vuilniswagen
De Moesemanstraat in Nederweert. Foto: Juul van den Brink

Hulp

Na het overlijden van hun moeder vragen de kinderen aan Frans of hij geen hulp wil nemen in de huishouding. Maar daar wil hij niet aan. Frans wil het huishouden doen op de manier waarop Jeanne dat ook deed. Poetsen, wassen, de financiën… Dat heeft hij allemaal moeten leren na haar dood. Frans had zelfs nog nooit gepind. Dat deed Jeanne altijd. Maar nu moet hij wel. „Pas als je zo lang met iemand bent, merk je hoe speciaal die gewone dingen zijn. Je staat er nooit bij stil, maar nondepie, wat heb ik veel aan haar overgelaten.”

Lees ook: Rody (23) uit Landgraaf crashte met zijn stiefvaders Audi in Nederweert-Eind en lag uren in de greppel

Maatje

Jeanne had het hem nog zo beloofd. Frans mocht eerder sterven. Jeanne zou zich beter kunnen redden in haar eentje. Ze was een wijze vrouw. Frans noemt haar zijn maatje. Geduldig en humoristisch. Hij herinnert zich nog die dag in het Weerterbos, toen ze weer een dagje samen gingen fietsen. Ze moest hem wat vragen, zei ze plots. „Als ik eerder overlijd dan jij, zou je dan op mijn prentje willen zetten: ‘Ik ben er geweest’?” Geen haar op mijn hoofd, dacht Frans toen nog. Maar Jeanne vroeg hem er toch eens over na te denken, want ze had er speciale bedoelingen mee. Die zin typeerde haar, zegt Frans nu. „Ze is op aarde geweest, ze heeft ertoe gedaan. Ze heeft haar sporen nagelaten.”

Kennedyclan

Jeanne (73) uit Nederweert stierf nadat ze moest uitwijken voor een vuilniswagen
Foto: Privéfoto van de familie

Jeanne – het enige meisje in een gezin met zes kinderen – was jarenlang bibliothecaresse en inmiddels al elf jaar met pensioen. Ze had een rij boeken over de Kennedyclan, van de keuken tot de woonkamer. Daar wist ze alles van. Van Robert en John, van hun ouders, van Jacky, van Onassis. Ze had een fascinatie voor de uitspraak van John F. Kennedy: ‘Vraag niet wat jouw land voor jou kan doen, vraag wat jij voor jouw land kan doen.’

En ze schreef. Al was het steeds minder, zegt Frans. Ze vond het niet goed genoeg. Gedichten maakte ze onder de schuilnaam Nausikaä, verwijzend naar de dochter van Alkinoös uit Homerus’ Odyssee. Frans weet nog goed dat ze een keer samen op bezoek gingen bij de oud-directeur van de bibliotheek waar ze werkte. Die man had ze 25 jaar niet gezien. „Zegt hij tegen mij: ‘Die vrouw van jou kan fantastische gedichten schrijven.’ En hij draagt uit zijn hoofd een gedicht van haar voor.”

Bucketlist

Ze waren dan wel bijna vijftig jaar getrouwd, de verliefdheid was er nog steeds. Ze hadden nog een hele bucketlist samen af te werken. Jeanne wilde de westkant van de Verenigde Staten zien. Frans wilde nog veel fietstochten maken. Ook wilden ze nog veel met de caravan op pad. Met de kinderen en de kleinkinderen hadden ze onlangs nog een reis geboekt naar het Schotse Edinburgh, om daar de kerstdagen door te brengen.

Voor Frans is de lol er nu af. De caravan heeft hij verkocht. De reis naar Schotland is afgezegd. Fietsen doet hij ook niet meer. Hij wil het niet meer. Als het niet met haar kan, dan helemaal niet. Hij gaat zichzelf niet kwellen. Hij is vooral veel thuis, of bij de kinderen en kleinkinderen.

Wond

Met het verstrijken van de tijd neemt voor Frans de pijn alleen maar toe. Alsof het korstje op de wond er telkens wordt af getrokken. De psycholoog heeft hem daar al voor gewaarschuwd. „Het is een wond en dat moet een litteken worden. Maar voordat het een litteken wordt, komt er een korstje op. En dat trekken ze er iedere keer vanaf.”

Zoals het gesprek met de politieagent, zes weken na Jeannes dood. De agent vroeg of ze een helm hadden gedragen en of ze last hadden van een evenwichtsstoornis. Dat klonk beschuldigend. Alsof de oorzaak bij hen lag. „Jeanne was juist altijd zeer voorzichtig in het verkeer. Misschien wel overdreven voorzichtig.”

En een paar maanden terug weer, toen de campinghouder belde of ze hun gereserveerde campingplaats nog wilden hebben. Of ze nog kwamen? Nee dus. En zo komt haar dood iedere keer weer binnen.

Frans vindt het niet zo belangrijk welke straf de chauffeur krijgt opgelegd van de rechter. „Daar krijg ik mijn vrouw niet mee terug.”

De rechter in Roermond spreekt de chauffeur op 4 juli 2019 vrij. „Een heel tragische samenloop van omstandigheden met een verschrikkelijk gevolg”, noemt de rechter het fatale ongeluk. Het Openbaar Ministerie is het niet eens met de uitspraak en gaat in hoger beroep.

Urn

Elke dag gaat Frans naar het urnengraf op de begraafplaats. Inmiddels is hij er vrijwilliger geworden bij de onderhoudsploeg. Door te schoffelen heeft hij het idee dat hij voor haar zorgt, en voor de anderen. Dan stelt hij haar vragen, ook al kent hij haar antwoorden. Het is mooi om met haar te communiceren, of zichzelf dat in te beelden. Frans hoopt in het diepst van zijn hart dat hij haar ooit nog zal zien. Want hij kan zich niet voorstellen dat dit het was.

Deze eerste aflevering van Project 46 kunt u gratis lezen en beluisteren. De volgende verhalen en podcasts in deze serie zijn exclusief voor abonnees.

Over dit project

Jeanne (73) uit Nederweert stierf nadat ze moest uitwijken voor een vuilniswagen
Rik van Hulst en Judith Janssen

Elke dag sterft iemand in het verkeer, maar dat is zelden groot nieuws. Ook niet in Limburg, waar vorig jaar 46 mensen om het leven kwamen. Wie waren deze mensen? Wat gebeurde die fatale dag? Welke impact had hun plotselinge dood op de nabestaanden? Onze journalisten Rik van Hulst en Judith Janssen deden maanden onderzoek en gingen op zoek naar de persoonlijke verhalen.

> Luister en bekijk alle verhalen van Project 46

Door Judith Janssen & Rik van Hulst
Nederweert