Blerickse kastelein Michel Jeurissen (69) overleden

Michel Jeurissen Afbeelding: Lé Giesen

De Blerickse kastelein Michel Jeurissen van café De Paerdskoel is in de nacht van donderdag op vrijdag op 69-jarige leeftijd overleden.

Ôngeluifelik, wat ein wonder, ôngeluifelijk, dit guuf ut neet.

Zo luidt de eerste regel uit het carnavalslied Ôngeluifelik wat Paul Lenders en Ruud Bettinger in 1999 schreven voor de feestzangers Michel Jeurissen en Lei van Heyster. Beter kunnen de gevoelens niet worden verwoord die vrijdagmorgen bij velen zijn opgekomen bij het vernemen van het plotselinge overlijden van de Blerickse kastelein.

Michel was zoon van Jan en Nellie Jeurissen, die in 1971 café-kegelcentrum Pontanus aan de Pontanusstraat openden. Met zijn vrouw Thea nam Michel het bedrijf in 1983 over om het pas in 2005 voorgoed te sluiten. Pontanus moest plaats maken voor gemeenschapshuis ’t Raodhoes. In een stadsdeel waar het ene café na het andere de deuren sloot bij gebrek aan klandizie, bracht hij daarna, samen met zijn broer Ton, café De Paerdskoel tot bloei. ’t Kefee van Heej, zoals de broers het café noemden dat tot de overname een wat schimmig imago had, werd binnen de kortste keren dé huiskamer van Blerick.

En het nieuwscentrum van Blerick en omstreken. Want Jeurissen was uitermate actief op Facebook, iedere dag weer, geen nieuwtje ontsnapte aan zijn aandacht. Zelfs niet als hij met vakantie was. Jeurissen gebruikte Facebook niet alleen voor zichzelf. Nieuwe bedrijven in het winkelcentrum van Blerick, woningen die te koop kwamen, jubilea, overlijdens van bekende Blerickenaren: alles passeerde de revue. De dik vijfhonderd volgers kregen zelfs nieuws voorgeschoteld over concurrenten van de Paerdskoel, bijvoorbeeld als ’t Raodhoes wat organiseerde. Want ondernemer Jeurissen besefte dat de Paerdskoel het niet in zijn eentje kan redden in Blerick.

Jeurissen, meerdere malen LVK-finalist, was in 2000 milleniumprins van de Wortelepin. Paul Lenders was een van de twee adjudanten. Lenders noemt Jeurissen „een aimabele man” en een „goede vriend”. Iemand die niet gauw iets zei, niet snel een standpunt innam en vooral luisterde. Kortom, de perfecte kastelein. Tegelijk was Michel Jeurissen, aldus Lenders, eigenwijs. Lenders: „Als hij wilde dat iets gebeurde, dan gebeurde het ook. Het was een man van perfectie, afspraak was afspraak.”

Door Jos Bouten
Venlo