Jinne Prul (71): Vroage sjtelle

Kaffe mit jet lekkesj. Afbeelding: ING Image

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

Bis noen tsouw is in de Kebi-hemet alles palletti. Óch,…. alles? Dat is flaich jet uvverdrève. Losse v’r zage, vöal palletti! En dat is priema. Doa kan ziech jidderinne i vinge. ’t Wiechtiegste in ‘t leëve is nog ummer de jezóndheet. En doa hant die tswai jelukkieg nit uvver tse klage. Mar ’t mós jezaad zieë, ze zunt óch vuurzichtieg. Nog ummer. Van hön bekankde hat alling d’r Joeëzef ziech ing wèch nit jód jevóld. Evver jodsedank hauw dat nuus mit ’t vierus tse doeë. Waal tsejet ziech bij hem heem ’t feële van inne hoeskammeraad of vrauw um d’r jouwe keël in noeëdvel tse helpe en tse verzörje.

“Iech bin vroeë dat d’r Joeëzef ziech werm besser veult, Biela. Iech mós nit draa dinke dat deë ing tsiet nit wirke kan. En da dink iech natuurlieg an ós tsiedunks-je. Da wure vier doch sjun an hek.”

“Joa Kep, iech daat óch al. ’t Is mar jód dat vier mit dat ‘peksjer aafhoal-adres’ zunt ópjehoeëd. Dat braat zoewiezoeë nuus óp en dat joof wie langer wie mieë breuzel van óntsevreie kónde.”

“Óch Biela, dat hendelsje van de pos hat ós doch mieë braad wie die paar euro’s. Vier hant doa ós bedrief ‘Kebi-jinne prul’ aa tse danke. En die Kirchröadsjer zagenswies ‘Bij jidder hendelsje is e kudelsje’ jeet bij ós besjtimd nit óp. Vier kanne jidderinne in de oge blieve kieke en dat is jet weëd. Jód da, bij d’r inne jeet dat besser wie bij d’r angere. Den uvveral jieët ’t miemele en breuzelsjöaser.”

“Vier krient noen allebei de heng vrij um ós ‘Kebi-Noabersjefje’ jet mieë andach tse jeëve. Wen ‘t noen óch nog jet jieëft mit de nui vrundin vuur d’r Joeëzef, da kanne vier werm volle poele am jang.”

“Biela, vier wille binnekóts óch aavange mit d’r nuie roebriek ‘Vraag het aan Biela’. Vier hant ’t doa e tsietsje jeleie uvver jehad en d’r Joeëzef en iech hauwe versjtendnis dervuur dats doe diech doa e bis-je vuur sjoederets. Doe woars iversjtange wie vier diech duudlieg hauwe jemaad dat alle vroage die an diech zouwe weëde jesjtald, vier die alle drei tsezame zouwe be-antwoade. ’t Mós vuur diech ing ier zieë dat d’r naam Biela doadurch zoeë prominent in tsiedónk weëd jebraad. Doe has dat verdeend, wail doe mit vöal lu jód uvverweëgs kans. Zoeëjaar mit ózze posbuul, d’r Sjaak.”

“Joa Kep, dat jeleuf iech wal allemoal, mar iech zien jet d’rtjeënóp went lu miech urjens óppen sjtroas of woa dan óch, jet vroage junt sjtelle.”

“Maach diech jing ónrouw Biela, dat kunt jód. ’t Is zicher ’t probere weëd.”

“Ja ja, doe wits wa Kep, va probere weëde de jómfere raar. Mar oane flauwe kul, wat zouwe de lu zoeë-al kanne vroage?”

“Mie leef Biela, dat kan alderdäuvel zieë, uvver probleme zus en zoeë of road vuur tsäug teëje ónjetsiefer. Vier vinge doa wal jet óp, angesj…“

“Wat angesj?”

“Angesj bedinke vier wal jet. Mar diech truft hei zicher jinne blaam! Doa zal d’r Joeëzef wal vuur zörje.”

Went me d’r duvel sjprikt, treënt me hem óp d’r sjtats. En d’r Joeëzef kunt wie jewend durch de kucheduur eri. “Dag tsezame, iech bin tswar nit aajemeld, darf iech effe jemuutlieg kómme sjture?”

“Jee probleem kammeraad, doe kuns bij ós ummer wie jeróffe, zets diech.”

“Zoeë tse zieë jeet ’t diech werm jód, wa Joeëzef´, zeët ’t Biela.

“Jodsedank waal joa. Bezóngesj in dis tsiet kan me nit vuurzichtig jenóg zieë. Wie is ’t hei bij de Kébietsjer?”, vroagt d’r Joeëzef ónduejend laachend.

“Vier hant ’t jraad uvver ós ‘Noabersjefje’ jehad Joeëzef en zunt vroeë dat v’r ópjehoeëd zunt mit dat peksjer-jedeuns van de pos, doamit v’r ós noen mit diech, jans an ós bledsje kanne jeëve.”

“Sjun um tse hure, Kep. Iech kan uuch zage, zeët d’r jouwe Joep e bis-je blue, dat iech al kontak han mit ing meugliege vrundin, noa anlas van de annóngs in ós bledsje.”

“Dat is ja woenderbaar”, ruft ’t Biela en kniefet heure man verjenuugd in d’r erm. “Iech zets vrisje kaffe en deë sjmaat nog besser bij ing besjuut mit elbere oes d’r eje jaad.”

“Aber bitte mit Sahne!” zingt d’r Kep bejaisterd.

”Lekker’, zeët d’r Joeëzef. Mar leef lu, losse vier ós jevelles nit óp ónjelade aier vräue, wat die vrundin aajeet.”

Ónger d’r jenós van d’r kaffe mit ’t elbere-deelsje woeëte de drei dierekture van ‘t ‘Kebi-Noabersjefje’ ’t enieg uvver d’r nuie roebriek. Noa jet tellewelle woeët jekoaze vuur d’r tietel: ‘Biela weet raad’ i plaatsj va ‘Vraag ’t aan Biela’. “Bis te doa mit iversjtange, vräusje?”

’t Antwoad van de bi va Kebi woar duudlieg: “Vroag miech nit!”

De nieëkste kier jeet ‘t wieër

Door Wilo Wiets

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen
Kerkrade