Jinne prul (75): ’t Biela wees road!

In de droekerij. Afbeelding: archieffoto Jan Paul Kuit

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

De tswai Kebi-luutsjer zitse mit d’r Joeëzef in ’t tsimmersje van de droekerij. Ze hant de heng vol an hön ‘Noabersjefje’. ’t Jeet wie d’r däuvel. Tekse kómme binne va wied boese de noabersjaf. Óch mit de annóngse jeet ’t jesjmierd. Mar wat alles sjleet is d’r nuie roebriek: “’t Biela wees road”. Doa-in weëde durch leëzere vroage jesjteld die ’t Biela (leës d’r Joeëzef, d’r Kep en ’t Biela) junt be-antwoade. Aafjesjpraoche weëd dat ’t Biela zelver als ieëtsjte e antwoad bedinkt. Dis wèch jeet ’t um drei vroage:

Vroag 1: Darf iech de tsimmerplantse óch in de kuche neerzetse?

“Wat ing vroag!” vingt ’t Biela aa. D’r Joeëzef laacht ins, werend d’r Kep noadinkt.

“Iech zouw zage”, zeët ’t Biela,“dat is meuglieg mar me mós da waal óppase dat die plantse nit mit ’t jreuns mitjekaochd weëde.” De tswai manslu kanne ziech mit dat antwoad vinge en prieze ’t Biela vuur de flotte reaksie um heur mód tse jeëve vuur de nieëkste vroage. Dèda, d’r kop is dervan aaf.

Vroag 2: Darf inne aasjtriecher e tsimmer sjwats wiese?

’t Biela moeët effe sjalte en kieket wie e frisj jepópd kuuche. D’r Kep hat de vroag durch en laacht. “Die is jód, wa Joeëzef?” Deë hat sjpas en vrieft ziech va vräud in de heng. “En Biela, durfs te ’t aa?”

“Durve zicher, evver iech wees nit of iech ’t richtieg han, wen iech ‘nèè’ als antwoad jef.”

“Wat meens doe da Kep?”

“Iech zouw ‘zicher nit’ wille zage, wail doa sjtroaf óp sjteet.”

“Iech han ’t vuurdeel”, zeët d’r Joeëzef “dat iech ’t langste han kanne noadinke.”

“En? Wat meens doe da?”

“Iech zouw als antwoad jeëve: Joa dat darf, alling wen ’t zie eje tsimmer heem betruft.”

“Vrek joa, dat sjtimt”, mosse de Kebietjer tsouwjeëve.

De drei redaksiejoeënsmitjelieder krient wie langer wie mieë sjpas an d’r nuie Biela-roebriek. ’t Liecht al e bis-je óp inne kwis.

En da noe de letste vroag vuur hu:

Vroag 3: Mós iech mieng hulp bij de sjtuur ópjeëve?

D’r Joeëzef kratst ziech ins hinger de oere. ’t Biela sjud d’r kop mit nè en d’r Kep zeët: “Besjtimd nit, dat vilt ónger de wet van de ‘privacy’”. Doa is ’t Biela ’t mit eens en óch nog. “Iech jon miene eje man doch nit ópjeëve en zicher nit bij de sjtuur.” An d’r Joeëzef is tse zieë dat e ziech ammezeert, mar heë bedinkt ziech óch wie heé die tswai ’t ee en anger mós verduutsje. “Dat is ing tsemlieg kompletseerde vroag. Doa mós iech miech uvver bedinke, mar dat rejel iech wal.”

“Zies te Biela, zoeë kanne vier diene roebriek ‘Biela wees road’ sjun tsezame bewirke”, zeët d’r Kep jans tsevreie.

“Vier mósse wal duudlieg noa ós leëzere zieë, wat betruft de sjproach woa-r-in de tekste jesjrève weëde”, zeët d’r Joeëzef.

“Iech krien de vroag va leëzere die jee Kirchröadsj plat versjtunt en óch nit of koalieg kanne leëze, of de vroage óch in ’t Hollendsj i-jesjikd en beantwoad kanne weëde.”

“Iech ving dat ós ‘Noabersjefje’ in ’t Hollendsj jesjrève mós weëde mit oesnaam va ‘Biela wees road’ en inne nui óp tse sjtarte ‘column’ in ’t Kirchröadsj plat. Wat de vroage an ’t Biela betruft kanne vier ós leëzere de meugliegheet jeëve um die óch in ’t Hollendsj i tse sjikke. Iech dink dat de mieëtste lu, die ós tsiedunks-je leëze, Kirchröadsj plat kalle. ’t Sjrieve zal jet lestiejer vuur hön zieë, mar doa kanne vier ze wal bij helpe.”

“Richtieg Joeëzef”, zeët d’r Kep jódkurend. “Zouw ’t tswek han wen de leëzere jevroagd weëd um aa tse jeëve wie zie uvver ’t plat in ós tsiedónk dinke?”

“Dat is zicher jee sjleët iedee, Kep. Iech zal e sjtuksje hei-uvver in ’t nieëkste blad sjrieve.”

“Dat liecht miech óch de muite weëd”, meent ’t Biela. “Bezóngesj wail de anger tsiedónke jing dialeksjtukker tsouwsjtunt. Doa kanne vier va profetere.”

“Zoeë, vier zunt doch lekker ópjesjaose ónger ós dreie. Iech bin ins benuid wie deë vroage-roebriek bij jidderinne in d’r sjmaach vilt.”

“Vier óch, Joeëzef. Iech bin óch jesjpand óp de reaksie van ózze loofjong annex annóngsverkeufer. Deë zouw doch zicher óch jeer die vroage wille beantwoade, deë besserwisser. ’t Zouw miech nit verwóngere wen deë jet vroage vuur ’t Biela jeet i-sjikke.”

”Dat zal miech ejaal zieë, wen deë mar nit vroagt of triepele jód teëje molmuus is.”

De nieëkste kier jeet ‘t wieër.

Door Wilo Wiets

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen
Kerkrade