Maastrichts duo reist per fiets de wereld rond: ‘We zijn in Innsbruck aangekomen’

Ben en Linda.

Linda Reimersdahl en Ben van Baardwijk vertrokken half juni voor een fietstocht rond de wereld. Over zeven jaar zijn ze terug. Lees hier regelmatig hun reisblog.

Ons vertrek op 15 juni vanaf het Vrijthof lijkt alweer eeuwen geleden. Maar dit mooie begin van onze wereldreis zullen we nooit meer vergeten. Inmiddels zijn we in Innsbruck (Oostenrijk) aangekomen en hebben we 1.125 km afgelegd. We kijken terug op 3 mooie weken door Duitsland, België, Luxemburg, Frankrijk en Oostenrijk.

Meer lezen en foto’s zien: Abonneer je hier op het blog van Linda en Ben

Op woensdag 17 juni hadden we wifi en zagen we de vele lieve berichtjes over ons vertrek. Ook waren er een hoop nieuwe aanmeldingen op ons blog!! Wauw! En wat een boel donaties.

Slaapplek

Tot nu toe hebben we nog geen één keer betaald voor onze overnachting. Elke dag is het een verrassing waar we die nacht slapen. We vragen aan voorbijgangers of ze weten waar de lokale voetbalclub is en leggen uit dat we een slaapplek zoeken voor één nacht omdat we op wereldreis zijn met de fiets. Hierdoor leren we heel veel mensen kennen en dat vinden we heel leuk. Voetbalverenigingen zijn favoriet.

Bekijk video: Maastrichtenaren vertrokken voor fietstocht van zeven jaar

Hieronder de plekken waar we de afgelopen 3 weken geslapen hebben:

  • Voetbalvereniging 6x
  • Melkveehouderij 3x
  • Tent in tuin 2x
  • Bij iemand thuis 2x
  • Buiten gebruik zijnde plantenkas
  • Tennisvereniging
  • Fallschirmzentrum
  • Tuinhuisje
  • Kapel
  • Buiten onder afdak van verenigingshut

Mooie ideeën en lieve gebaren

We hebben de meest bizarre ontmoetingen die leiden tot de leukste overnachtingsplekken. Van gepensioneerde zangeres tot miljonair. Van voetbalclubvoorzitter tot boer. Ons verhaal maakt heel wat los en zet mensen tot denken. Zo wordt er in Montenau een schuurtje bij een melkveehouderij voor toekomstige landlopers vrij gemaakt en gaan kerstmarkthuisjes bij een melkveehouderij in Hinterzarten in de verhuur. We inspireren anderen en geven positieve energie.

Daar waar we overnachten, krijgen we meestal iets aangeboden.

  • Ontbijt
  • Koffie
  • Een hele doos kersen
  • Vele biertjes
  • Fles wijn uit de Elzas
  • Spaghetti met tomatensaus
  • Nacho chips met dip
  • Heiße Liebe
  • 3 flessen champagne op de avond vóórdat we 2 jaar getrouwd zijn
  • 4 koteletten met saus en aardappelen
  • Een kleine boeddha
  • Een ochtendserenade op gitaar

Een mooie maar soms zware route

Vennbahn, Groene Route, gedeelte Eurovelo 5 langs het Saar kanaal, Elzas langs het Marne-Rijnkanaal, Véloroute de Vignoble, Schwarzwald, Bodensee, Fernpas. De bergen om ons heen nemen langzaam toe, zo ook de koeien en schapen met hun rinkelende belletjes. De vele vakwerkhuisjes met hun luikjes in alle kleuren maken het helemaal af.

De route is soms echt pittig. Na de 1e week hebben we al een deel van onze bagage naar huis gestuurd. We zijn al 10 kilo lichter. In Innsbruck gaan we nog een 2e selectie doen. Ben is bezig met de nieuwe routeplanning en ziet bergen van 15%!! Dus we moeten echt omlaag met de bagage.

Zwaarste stuk route

Tot nu toe was de route vanaf de Bodensee richting Oostenrijk het zwaarst. Die was continue stijl en er was veel verkeer. De Fernpas was ook zeker geen pretje. In het Schwarzwald hadden we geluk dat we op de autoweg konden fietsen zonder verkeer: de weg werd gerepareerd waardoor we een heel breed fietspad hadden.

De eerste dag in Aken was druk en vervelend met al die afvoerputdeksels op de fietsstrook. De Vennbahn is heel mooi, comfortabel en vrij vlak. Het enige minpuntje zijn de hekjes bij de oversteekpunten: met een breed bepakte fiets is het moeilijk om eromheen te manouvreren. En dan die brug ergens in Frankrijk met als enige oplossing een gleuf aan de zijkant. Of we moeten alles af- en opladen. We kiezen voor de gleuf, maar dat viel niet mee. Één voor één brengen we samen de fiets omhoog aan de ene kant en omlaag aan de andere kant. Linda aan het stuur met haar billen tegen de stang en Ben duwen en ervoor zorgen dat het wiel in de gleuf blijft zitten. Een vol bepakte fiets zo schuin houden is een kunst.

Bij kasteel “Hochschwanstein” in Schwangau vieren we onze eerste 1.000 km. Wat gaan we anders doen:

  • Minder bagage;
  • Opblaasbaar hoofdkussen los in tas bij nachtkleding;
  • Poncho en overschoenen dicht bij de hand onder het netje. Hetzelfde geldt voor een jasje bij koud weer. Deze gaat in een Exped waterdichte zak onder het netje;
  • Stopcontactoplader in stuurtas;
  • Uitstapjes ook plannen met Komoot.

Kleine tegenslagen

Echter is alles tot nu toe prima gegaan op een paar kleine tegenslagen na. Linda’s Cinq 5 doet het niet. Dat is een onderdeel op onze fietsen waarmee we andere apparaten kunnen opladen. Voor nu is dit nog niet zo belangrijk, maar er komt een moment dat we langere tijd geen stroom hebben. Dan wil je toch dat je je Garmin en telefoon kunt opladen. Powerbanks gaan door de warmte en koude sneller leeg.

En hoe mooi is het als je stroom kunt opwekken door te fietsen? De fabrikant van de Cinq 5 in Gundelfingen “Tout Terrain” wil ons niet rechtstreeks helpen. We gaan deze week naar een fietsenzaak in Innsbruck „Veloflott” die bekend is met dit systeem. Naast deze technische probleempjes hadden we 1 avond een veel belangrijker probleem. Onze brander van Primus Onmi Light Ti had kuren. Om 22:10 uur hadden we nog steeds niets te eten en moesten we het doen met rauwe tomaten en champignons. Inmiddels hebben we een 2e robuustere brander en is de titanium brander gerepareerd.

Elke avond zijn we op een andere plek. ’s Ochtends is het een heel ritueel van opstaan, wassen, ontbijten en inpakken. En dan vergeet je nog wel eens wat.

Linda is inmiddels een korte regenbroek verloren en is haar spiegeltje van haar toilettas en een klein flesje bio soap van Care Plus vergeten. Ben is alleen zijn kam kwijt. Geen echt belangrijke items en het scheelt weer wat in gewicht.

Op naar de volgende 99.000 km.

Door Linda Reimersdahl en Ben van Baardwijk

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Sluit je daarom ook aan en kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt. Juist in deze onzekere tijden.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen