Jinne prul (197): Durchsjnit

Kerkrade -

‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.

Wilo Wiets

“Jódde mörje, miene sjatsepoemel”, zeët d’r Kep wie heë lekker oesjesjloffe en jódjemoeëd de kuche i kunt. ’t Biela hat d’r dusj al jedekd, mar wat d’r Kep flaich óp deë momang aa vrundliegheet tse vöal oessjtroalet, hauw zieng vrauw tse winnieg. “Wat is loos Biela, wat woars te mar ónrui-ieg dis naat?” “Kep, iech huur d’rmit óp.” “Woa huets te mit óp, Biela?” “Mit d’r roebriek in ‘t Noabersjefje natuurlieg.” “Mie leef Biela, noe trek diech doa doch nuus van aa. Doe wits doch wie de lu zunt en dunt. Ee en al sjaloeësiegheet. D’r inne junt d’r angere nuuks.” “Dat wees iech wal, evver dat zoeë zouwoas van d’r ‘beusj’, die iech vruier ummer mit alles jehólpe han, miech dat ónger de naas mós vrieve, is vuur miech e tseeche um sjloes tse maache. Leës dat mar ins hei-ónge!”

Biela, wie kunt ’t dats doe noeëts antwoad jieëfs óp de vroage die hei in de tsiedónk an diech jesjteld weëde? Wits doe doa nuus óp tse zage? Miech verwóngert dat jiddenfals nit. Vier hant ja óp de nemlieje klas jezèse vruier óp de ‘Huishoudsjoeël’. Iech wil nit zage dats te nuus kans. Den ’t kaoche en ’t sjpeule jong diech jód aaf. Iech wil de redaktsiejoeën van ‘t Noabersjefje d’r road jeëve um dizze roebriek inne angere naam tse jeëve. I plaatsj va ‘Vroage an ’t Biela’ kant uur besser namens ‘t Biela ‘Vroag miech nit’ d’rboave zetse.

“Iech jef diech reët, leef Biela. Doe vólts diech de letste tsiet al nit mieë zoeë zicher mit dieng rol. Mar iech blief derbij, dats doe ’t jans jód jedoa has, noa ier en jewisse. Doa kans te sjtoots óp zieë. En diech vilt nuus tse verwiese. Wie ’t noen wieër mós joa, kanne vier besser an d’r Joeëzef uvverlosse.”“Kep, vier mósse ierlieg zieë! Iech vólt miech de letste tsiet wie inne loemel. Wie vier aavónge mit d’r roebriek ‘Vroage an ’t Biela’, woar iech zier verierd. Evver, óp d’r doer jonge de leëzere van ‘t Noabersjefje miech nit mieë jeleuve, wail doa vroage óp miech aafkoame, woa iech ubberhaup jinne road mit wós. Vuur de mieëtste lu woeët ’t ummer duudliejer dat angere die vroage zouwe beantwoade. Iech veul miech doa nit jelukkieg bij.”

“Biela, doe has völlieg reët, meëdsje! Vier hant doa als redaktsiejoeën nit bij sjtil jesjtange. Waal woar vuur ós duudlieg dat de vroage nit alling durch diech beantwoad zouwe weëde, mar noa meugliegheet durch ós allenäu. ’t Koam dróp neer dat d’r Joeëzef en ’t Annie de lestieje vroage vuur hön rechnoeng zouwe neëme umdat die tswai mieë jelierd hant wie vier. Dat is óch mieëtstens zoeë passeerd. D’r naam Biela in d’r roebriek sjteet vuur d’r durchsjnit bewoeëner van ós noabersjaf. En doabij mós weëde jezaad dat de mieëtste lu in ós noabersjaf deë durchsjnit-bewoeëner hoeëg sjetse, als e siembool van ós noabersjaf. Wat dat aajeet móts te diech verierd veule.” “Danke Kep, dat jieëft miech werm mód, evver iech wil waal jeer dat vier doa mit ’t Annie en d’r Joeëzef uvver kalle.” “Dat rejel iech, leef Biela va miech.”

“Doa woar iech al bang vuur”, zeët d’r Joeëzef an ziene burro-dusj. “’t Hat lang jód jejange, bis dat ing sjaloeëse vrauw diech die ier nit junt. Normaal is ’t zoeë in de media, of ’t noe jeet uvver de tsiedónk of inne tilleviesprojram, dat hinger d’r prezentator ing redaksiejoeën sjteet die ’t mierendeel van de tekste aalieëvert. Zoeë jeet ’t óch in ós Noabersjefje.”“Joa Biela, dat sjtimt”, zeët d’r Kep. Miene roebriek, van d’r heer K. te K. weëd ja óch vuur ’t jruetste deel durch bekankde sjrievere oes ós noabersjaf verzörgd.” “De ier dat une naam an de roebrieke is jekóppeld, kunt uuch tsouw”, vult ’t Annie aa. “Uur zut in de janse noabersjaf bekankd en beliebt durch uung eveldiegheet en betrókkenheet. De lu zunt sjtoots op ’t Biela en d’r Kep en wille jeer mit uuch aafjemoald zieë.”

D’r Joeëzef pakt die tswai ins jód vas en zeët: “Ós noabersjaf kan sjtoots zieë óp uuch. Tswai lu die midde in ’t leëve sjtunt, uvveral aa mitdunt en woa nuedieg óch nog de kaar mittrekke.” ’t Biela kroog ing kluur van al die komplemente. D’r Kep danket d’r Joeëzef en ’t Annie vuur de sjun wöad als bewies dat ze jód in ’t leëve sjtunt. Deenstieg woa ’t mós, en loestieg woa ’t kan. Mit e jód jeveul jong ’t bekankde en beliebte kóppel noa heem.

“Zies te noe Biela? Los de lu die nuus jewend zunt en zelver tse voel zunt um tse wirke, mar moele, sjokkenere en tranzenere.” “Iech erjer miech nog ummer an die meer K. oes Sjph. Die deet zelver nieks en heure man zukt al tswai joar werk en beënt d’r Herjod dat e jee vingt”, mós ’t Biela nog effe kwiet.“Vier zunt óp d’r jouwe wèg vrauw en kanne ós rui-ieg mit die roebrieke ónger d’r naam van ‘t ieëpaar Durchsjnit in ‘t ‘Noabersjefje’ blieve prezentere.” “Dat deet miech dinke aa vruier. Doe joof ’t óp d’r Hollendsje radio e huursjpel ‘de familie Doorsnee’. En doe zies ‘t: Die lu zunt noe nog bekankd!”“Joa, doe has reët, Kep Durchsjnit!”

De nieëkste wèch kant uur werm ’t letste nuits in ‘t ‘Noabersjefje’ leëze. Bis dan. Hod uuch vrieë en adieë!!

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & Nieuwsapp. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word abonnee

Meest gelezen

Kerkrade

Gemeenteberichten